Taalkeuze, Sprache, Language, Langue

Become a member
What is new
* + * + * + * + * + *

E-mail to owner

Groups:

Help:

Advertisement:


- Internet

Vrienden van het Schuitegat - Parnassia, tussen heden en 1960:

 

Parnassia, tussen heden en +/- 1951.

 

 

 

  

 Drukte en gezelligheid op het Parnassiastrand.                                                     foto, B. Krom 2011

 

 

 

Het gebied bij Parnassia is de laatste 70 jaar veel veranderd.

Nu is het gebied bestemd voor recreatie met de mogelijkheid om ook een auto te parkeren.

Het is vooral geschikt voor dag-recreatie voor strand en duinbezoek, maar dankzij de vele kilometerslange betonpaden door het duin, ook geschikt voor wandelen en fietsen. De betonpaden zijn nog een erfenis van de Duitse bezetters uit Wo2 en zijn vaak nog altijd in prima staat.

 

 

Het huidige Parnassia strand, gezien vanaf de vloedlijn. (augustus 2011)                    foto, B. Krom 2011

    

 Op de foto, de heer Doodeman, na de opening van zijn restaurant.

 

Het "nieuwe" restaurant Parnassia werd in 1980 geopend.

 

 

 

  

Een satalietfoto van het Parnassia gebied 2011, parkeerplaatsen en restaurant.               Google Earth

 

Het strand bij Parnassia vanaf de strandopgang, met de kustlijn tot aan IJmuiden.    foto, B. Krom 2011

 

  

Het oude restaurant Parnassia.

 

In 1958 werd het eerste Parnassia-restaurant gebouwd en geopend. 

 

Het oude restaurant bij Parnassia, midden jaren '70.                                      foto C. v. Oosterom

  

Boven het dak van het restaurant is een trap te zien,

die liep naar de "uitkijkpost" bovenop een bunker en voorzien van een hekwerk eromheen. 

Toen was al duidelijk te zien dat het strand niet al te breed meer was .....

 

Het oude restaurant, gezien vanaf het dak van de naastgelegen Flakbunker, die als uitkijkpost voor de bezoekers van het Parnassia gebied geschikt was gemaakt.

 

 

 

 

Het oude Parnassia 1978 na de storm.                                                                        foto, B. Krom

 

Hier is het pad goed te zien naar de "uitkijkpost" die bovenop een door zand bedekte bunker was.

Vanwege het verlengen van de zuidpier begin jaren '60, was de zeestroom veranderd

en spoelde er steeds meer zand weg van het strand tussen Zandvoort en het Schuitegat.

Dit verklaart ook de enorme zand-aanwas op het IJmuider strand. 

 

          Het oude restaurant was bijna in zee gestort na een storm in 1978.                 foto C. v. Oosterom

 

Citaat Haarlems dagblad:

Restaurant Parnassia kreeg het op die kale duintop echter zwaar te verduren. Zeker nadat in 1964 de pieren bij IJmuiden waren verlengd en de zeestroming veranderde. Bij storm uit het zuidwesten sloegen steevast grote hoeveelheden zand weg uit de zeereep bij Bloemendaal.

Na een zware storm in november 1978 kwam het oude Parnassia te balanceren op de rand van het duin en dreigde zelfs in zee te verdwijnen. Het oude restaurant Parnassia is daarna gesloopt en daarna 70 mtr. naar achteren herbouwd, nadat eerst weer twee enorme bunkers met dynamiet waren geslecht. Het nieuwe etablissement werd in 1980 geopend.

 

Na de storm. De zee neemt,.... en de zee geeft terug wat er is ingegooid.          foto, B. Krom 1978

 

Tussen Parnassia en strand Bloemendaal, nieuw zand aanbrengen uit zee.          foto, B. Krom 1979

  

Het oude bord bij de ingang van het duingebied bij Parnassia.                                foto C. v. Oosterom

  

 

De parkeerplaats en kaartjes-post bij het oude Parnassia, jaren '70.                   foto C. v. Oosterom

  Het bord bij het huisje is vergroot te zien op de foto hierboven.

 

 

   De parkeerplaats, met rode pijl gericht op de Museumbunker jaren '60         foto C. v. Oosterom

 

Hier nog met het kleine kaartjeshokje en een mooi hek langs het pad naar het strand.

 

 

 

Verhaal van Ria over de Museumbunker bij Parnassia, in de jaren '60.

In mijn vrije tijd moest ik altijd mijn vader helpen met allerlei klussen in het duin, zo ook de mensen rondleiden in de Museumbunker en kaartjes verkopen bij Parnassia.
Het museum in die bunker bij de oude parkeerplaats ging over van alles en nog wat, over de duinen en de zee.
Daar stonden en hingen dieren, die waren geprepareerd door de hoofdduinwachter, de heer van der Schans.  Dat varieerden van meeuwen soorten met eieren en hun

kuikens, van roofvogels tot prooivogels, van vissen zoals haaien, bruinvissen en zeehondjes, van sepia tot schelp dier, en allerlei visserstuig, van grassen tot bloemen en

dan ook voor al de roofdiertjes die er leefden zo als de Bunzing de Marter,de Hermelijn, de Wezel, maar ook soorten muizen.

 
Er waren zo als je misschien nog weet, veel ratten in de duinen.

Mijn vader (de heer Klooster, beheerder van het Schuitegat in die tijd) heeft menig rattenhol uitgegast met butagasflessen.

Hij sloot de ene kant af met een schep en bij de anderen zetten hij de gasfles open en ondersteboven voor het gat, zo bevroor hij het hele hol en werden de ratten zo hard als een ijsblok. 
 
De Museumbunker lag eigenlijk net onder het pad tussen de betonnen parkeerplaats en Parnassia, zo kon je dus op het strand komen. Het controlepost hokje stond er eigenlijk bovenop.

In die bunker zaten geen ramen. Aan de linker kant, bekeken vanuit de Museumbunker zat er een stukje duin  van ongeveer 2mtr breed tussen twee deuren van de bunkers. De andere deur liep ook naar een bunker, niet er in .... maar er onder door, althans als de deur open kon.

Ik mocht en kon er nooit in want er zat een hangslot op, maar ik als meisje had daar ook geen interesse in en ik vond dat allemaal maar eng.
 
Ook dat museum vond ik echt niet leuk om daar te staan want ik was heel erg verlegen, dus was dat echt niets voor mij. Maar om dat er niemand anders was die dat kon en wilde doen was ik de pineut.

En dan al die buiten landers die van alles aan mij vroegen, ik kon hun niet verstaan en dus voelden ik mij helemaal opgelaten!

 

Maar met werken bij Parnassia werd ik erg verwend.

De heer Doodeman (beheerder van het restaurant), was erg gek met mij ook omdat ik zo hard werkte, en lekker eten en drinken en ijs sorbets enz.

En ik kreeg ook geld, natuurlijk!!  Maar dat werken was allemaal in mijn vrije tijd

(die ik dus op deze manier moest invullen) want luieren was er niet bij.
Ik moest dus ook voor de vakantiegangers klaar staan en vond het niet altijd even leuk.

Maar er zijn natuurlijk ook veel fijne herinneringen te bedenken uit die periode. 
 
         Ria Klooster, juni 2011.

 * Voor meer verhalen & foto's van Ria, klik hier

 

 

Nieuw helm aanplanten nadat een storm alweer zand had weggespoeld.       foto, Jacqueline Doodeman

Het terras voor het restaurant is nu verdwenen.

 

  Vlak na een storm, die het terras had weggespoeld.                               foto, Jacqueline Doodeman

 

    Restaurant Parnassia jaren '70.                                                                 foto, Jacqueline Doodeman

 

       Een verhaal over het begin van het restaurant Parnassia.

 

Mijn ouders hadden vanaf 1958 het hotel Zomerzorg in hun bezit.

In dat hotel kwam ook de hr. Rooderkerk, die toen Directeur van de Kennemerduinen was.
Hij vroeg aan mijn vader of hij ook Cafe-rest. Parnassia erbij wilde nemen.
Mijn vader zag er wel brood in en kocht  restaurant Parnassia.
Op een gegeven moment besloten mijn ouders Hotel Zomerzorg te verkopen.
Ze behielden Parnassia waar ze nog vele jaren met heel veel plezier hebben gewerkt.
Zelf ben ik er opgegroeid en vond ik het ook een leuk bedrijf.
Mooie plek en een mooie omgeving.
 
Toen ik 8 jr. was mocht ik en mijn broer Marcel mee met de toenmalige beheerder van het Schuitegat Hr. Philips. Met hem en met nog een aantal mensen, die logeerden in het Schuitegat,

maakten we een rondleiding door de onderling liggende bunkers richting Ijmuiden en kregen we uitleg over de bunkers.

Iedereen had een zaklamp bij zich. Zo waren er nog beschilderingen te zien uit die tijd en was er een bunker, die vroeger restaurant was geweest en er was een filmzaal. De tocht kwam uit bij een

bunker in de Duin en Kruidberg met uitzicht op zee en IJmuiden. Dit was heel indrukwekkend.

 

   Jacqueline Doodeman, okt. 2011

  ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

  Ik herinner me nog het oude snoep en ijsverkoop winkeltje bij het restaurant, 

waarin mevr. Doodeman stond. Daar kon je nog waterijsjes kopen. Haar dochter Jacqueline heeft nog een hele tijd achter de kassa gezeten in het zelfbedieningsrestaurant ook toen de zaak inmiddels van eigenaar was veranderd.

Ik kom er nu ook nog regelmatig om na een strand of duinwandeling wat te eten of te drinken.

In het najaar en de winter brandt de open haard daar ook altijd.

 

Er komen ook veel mensen om hun viervoeter op het strand uit te laten en die tent loopt wel goed op die unieke lokatie. Ik was er afgelopen week ook nog even.

grtn, Peter S, nov. 2011

 

 

Het eerste terras van Parnassia.                                                 foto, Jacqueline Doodeman

  

 

 Eind jaren '50, een volle nieuwe parkeerplaats bij Parnassia.             foto, Jacqueline Doodeman

(foto aanklikbaar voor een vergroting)

 

       De bouw van het eerste restaurant "Parnassia" in 1958.                 foto, Jacqueline Doodeman

 

     Het eerste "Parnassia", een kiosk zonder bouwvergunning.           foto, Jacqueline Doodeman

 

De naam Parnassia stamt uit 1951 toen op die plaats een consumptietent werd geplaatst.
Omdat er geen bouwvergunning kon worden verkregen, werd die kiosk vervangen door een consumptiewagen.
In 1958 verdween ook die weer in verband met de opening van een strandpaviljoen.

(Bron: Dr. E.C.M. Roderkerk, 1975)

 

Aan de betonweg van IJmuiden naar Zandvoort ter hoogte van strandpaal 61,

werd omstreeks 1958 (bron: Haarlems dagblad) een kleine kiosk gebouwd met parasollen en wat tafels en stoelen. De overheid had de Kennemerduinen tot natuurgebied bestempeld, maar er moest ergens een vorm van recreatie worden ingepast. De geschikte locatie werd gevonden aan het einde van een twee kilometer lange weg die vanaf de kustboulevard naar een voormalig Duits bunkerdorp liep, een stuk niemandsland tussen IJmuiden en Bloemendaal.

 

De overheid gaf echter geen toestemming voor de kiosk en dus moest die weer worden afgebroken.
Daarna verscheen er eerst nog een "consumptiewagen".

Vanwege de ruime publieke belangstelling voor dit gebied, werd er besloten om een doorgang te maken naar het strand en er een restaurant te bouwen.

Langs die doorgraving van de parkeerplaats naar het strand werd een kunstzinnig hek geplaatst.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

Na 1960 zijn er veel "Parnassia" bunkers opgeruimd door de genie,

dit als oefening van diensplichtige militairen der genie. (bron, emiel-sr)

Van het puin werden er in en om Zandvoort wegen en een parkeerterrein aangelegd.

 

 

De firma G. Kruk Sloopwerken BV.

 

Veel bunkers werden er in de vele jaren na de oorlog gesloopt door de firma Kruk Sloopwerken. Op 10-02-2009 werd faillissement aangevraagd omdat er steeds minder sloopwerk was, maar ook betaalden de opdrachtgevers (vaak de overheid) steeds slechter.

De firma G. Kruk Sloopwerken BV vond zijn oorsprong net na de Tweede Wereld Oorlog, toen Gerrit Kruk (de vader van de huidige directeur) in opdracht van het Rijk met het opblazen van bunkers op de Noordzeestranden (van Texel tot Duinkerken) met behulp van dynamiet was begonnen. 

 

Het sloopbedrijf Kruk heeft in 1981 het hoofdgebouw en poterne van het Fort bij Velsen gesloopt

dit nadat de firma Kruk dit fort eerst had gekocht van de overheid en er eigenlijk geen bestemming voor had om er iets nuttigs mee te doen en te bewaren voor de toekomst. 

Nu valt de Stelling van Amsterdam sinds 1996 onder de bescherming van de werelderfgoed lijst.

Dat is waarschijnlijk te danken aan de genoemde sloop, die voor vele historische liefhebbers de ogen deed openen.

(Bron, René Ros, Stelling van Amsterdam )

 

 De Stelling van Amsterdam is een voormalige verdedigingslinie rondom Amsterdam met een lengte van 135 km, waarin 42 forten zijn opgenomen. Behalve forten maken ook liniedijken, genieloodsen, sluizen en munitiemagazijnen deel uit van de Stelling. De Stelling is aangelegd tussen 1880 en 1914 op een afstand van 15 tot 20 km van Amsterdam. Hierdoor kon de hoofdstad buiten bereik van vijandelijk kanonvuur blijven.

Het gebied buiten de Stelling kon in tijden van gevaar onder water worden gezet.

 

 

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

 

Vanwege het vele materiaal over Parnassia is het onderwerp gesplitst.

 

Voor de bunkers van Parnassia, W.N.43aL, Luftwaffe-Flakbatterie IJmuiden >klik Hier<

 

Layout Sjaak © 2011 

Site Meter 

Attention: Omni Chat is not responsible for the contents of this group. Click here for more information.

© 2006 - 2014 Omni-Chat All Rights Reserved. Code of Conduct - Privacy Statement - Advertise